ATATÜRK / ENİS BEHİÇ KORYÜREK – ŞİİR

Atatürk

Ey sanki alev saçlı zafer küheylaniyle 
Kurtardığın vatanda en yüce şehsüvarsın,
Bir şimşek çağlayanı haliyle Türk kanıyle 
Aldığı şâna lâyık bir tarihde bir Sen varsın.

Erişmez vasfına hiçbir rebabın sesi
Sen yükseksin ilhamın yıldızlı göklerinden,
Dehâdan kanatlanan kılıcının şulesi
Ebediyette olmuş bir murassa kasiden,

Kızıl gökte parlayan Ay-yıldız’ın nurusun.
Sen en büyük milletin, Türklüğün gururusun
Bu yurdun timsalisin bugün bütün cihanda 
Gözler, gönüller senin, senin şeref de şan da!

Enis Behiç KORYÜREK

Atatürk şiirleri için tıklayınız.

TUNA KIYISINDA / ENİS BEHİÇ KORYÜREK – ŞİİR

Tuna Kıyısında

Evimden uzakta, annemden uzak; 
Kimsesiz kalmışım yad ellerinde. 
Bir vefa ararım kalbe dolacak 
Gurbetin yabancı güzellerinde. 

Tuna’nın üstünde güneş batarken 
Sevgili yurdumu andırır bana. 
Bir hayal isterim Boğaziçi’nden 
Bakarım “İstanbul!” diye her yana.

İstanbul! Ey sedef mehtaplarından 
Hülya gözlerime ilk ışık veren! 
Buranın ufkunda yanıp tozlanan 
En munis renge de biganeyim ben. 

Ah, orda renklerin -şark güneşile 
Naz eden- sihirbaz ahengi vardır. 
Bu akşam yurdumu andırsa bile 
Ah, orda akşamın bin rengi vardır.

Enis Behiç Koryürek




EY TÜRK ELİ / ENİS BEHİÇ KORYÜREK – ŞİİR

Ey Türk Eli

Ey Türkeli, ben uzaktan gelen yorgunum. 
Dinle beni, ben de senin bir öz oğlunum. 
Geceleyin çölde yalnız kalan yolcu bir 
Solgun ışık farkedince nasıl sevinir, 
Nasıl bütün ümidini bağlarsa ona, 
Ben de öyle yadelinden baktım vatana. 
Sen uzaktın benden, fakat kalbim senindi. 
Ey Türkeli, hasretin ta ruhuma sindi. 

Bir kasırga alt üst etti dünyayı bütün. 
Kanlı, viran mabedinde tarihin bugün 
Kaç hükümdar tacı kandil olup asıldı… 
Kaç istiklal gömmek için mezar kazıldı… 
Bu kazılan mezarlardan biri en derin. 
Bu en derin mezar senin, ey vatan senin! 
Kızıl gökten çalacaktı ayla yıldızı 
Ölümünden şenlik yapan kefen hırsızı. 
O karanlık günlerinde, gönlümüz kara, 
Bağrımızda sefillerin açtığı yara, 
Ellerimiz bağlı matem zincirleriyle. 
Neslimizin bezgin ömrü bütün hâile, 
Şehid olan emellere hep hazin, hazin 
Ağlamaktan nuru söndü gözlerimizin. 
Dinleyerek baykuşların kahkahasını 
Millet kara bayraklarla tuttu yasını. 

Bugün ki biz Hak yolunda kanını döken, 
Bugün ki biz bin kahrile hurdahaş iken 
Yekpâre bir çelik olmuş sine sahibi 
Bir milletiz, kükremişiz yanardağ gibi… 
Bugün ki biz, alçakların hakaretinden 
Varlığında kıyametler kopup cûşeden 
Yıldırımlı bir ummanız, uğulduyoruz; 
Zulme karşı Tanrı hışmı oldu Ordumuz. 

Biz daha dün öyle bedbaht olanlarız ki. 
Öyle göğsü hicran ile dolanlarız ki. 
Rûhumuzun zırhı oldu ıztırâbımız… 
Bahtımızla budur, dedik, son hesâbımız. 
Varsın gelsin arzın daha bin beliyyesi! 
Öcümüzün sayhasıdır topların sesi. 
Felaketler pençemizde oyuncak oldu… 
Yangınlarla bütün vatan alsancak oldu… 
Bir kırılmaz yalınkılıç gibi hıncımız. 
İmanını kalkan etti her akıncımız… 
Tayfunlara yoldaş oldu nâra salan Türk!.. 
Hey koca Türk, Tanrısından kuvvet alan Türk!. 

“Zafer” azgın bir küheylan; koşar, şahlanır; 
Sırtındaki şehsuvarı pek çabuk tanır. 
Bu şehsuvar, küheylâna daha binerken 
Yelesinden bir tutar ki, azgın at hemen 
İlk mahmuzda anlar nasıl binicisi var. 
Yol ver artık küheylana, şanlı şehsuvar! 
Sen korkusuz, güçlü, hakim oldukça ata 
Atın seni erdirecek her saltanata. 
Onu ne dağ, ne deniz durduracaktır. 
“Zafer” seni uçuracak… Uçuracaktır… 
Fakat bil ki: İrâdende sarsıntı varsa, 
Gönlünü bir lâhza için korku sararsa, 
Ya gözlerin kararırsa böyle uçuştan, 
Veya biraz mestolursan, dalgınlaşırsan 
“Zafer” seni birdenbire sırtında atar; 
Attan düşen nallarının altında yatar… 

İşte biz ki ta ezelden beri atlıyız, 
Asırların göklerinde biz kanatlıyız. 
Kanımızın ateşinden şimşek yarattık; 
Bu şimşekle küheylana bir kırbaç attık. 
“Allah!” diye haykırarak “Zafer” imize 
Hurûşettik Sakarya’dan ta Akdeniz’e… 
Âtîlere koşuyoruz gençlikle, şanla… 
Şan beraber koşar Hakka doğru koşanla.

Enis Behiç Koryürek




GEMİCİLER / ENİS BEHİÇ KORYÜREK – ŞİİR

Gemiciler

Biz dalgalar, fırtınalar kahramanı yiğitleriz. 
Ufuklardan ufuklara haber sorar, gezeriz. 
Güneşlerde uyuklayan yamaçları, 
Kalbi durgun tarlaları bıraktık. 
Gölge veren ağaçları 
Sevmiyoruz biz artık. 
Sevgilimiz, 
Ey deniz! 

İşte biz; 
Nihayetsiz 
Mavilikler yolcusu! 
Ruhumuzun kardeşidir 
Güneşlerde parlayan bu yeşil su. 
Bayrağımız yeşil sular ateşidir. 
Biz bayrağın fedaisi sayısız Türk genciyiz.

Biz hilale şan arayan korku bilmez gemiciyiz. 
Ey vatandan müjdelerle bize kadar gelen rüzgâr! 
O sarışın sahillerde kara gözlü genç kızlar, 
Yaz gecesi mehtap ile konuşurken, 
Doğru söyle, sordular mı bizleri?.. 
Nasıl cevap verdiği gökten 
Gemimizin rehberi, 
O vefakâr 
Yıldızlar?.. 

Poyraz var; 
Yelken dolar. 
Gemi sanki kanatlı! 
Enginlerde pembe güneş 
Gülümserken bu yolculuk ne tatlı! 
Çal sazını kalenderce yiğit kardeş! 
Nağmelerin yorulmayan dalgalardan bahtiyar. 
Gönderelim bu ahengi o sevgili yurda kadar…

Enis Behiç Koryürek




NEYİZ / ENİS BEHİÇ KORYÜREK – ŞİİR

Neyiz

Tarife kalkma bizi; 
Ne şuyuz, ne de buyuz 
Adem denen denizi 
Arayan birer suyuz 
Döner, kıvrılır fakat 
Daire olmaz bu hat 
Ne kadar sürse hayat, 
O yolun yolcusuyuz.

Enis Behiç Koryürek