TOPHANE ŞİİRİ / İLHAN DEMİRASLAN – ŞİİR

Tophane Şiiri

Tophane dediğim bir uzun yol 
İki yanı iki sıra meyhane 
Yüz insan gördüm yüzü de başka 
Benzetemedim birbirine.

Biri terlemiş ter kokuyor 
Alacalı mendil sarmış başına 
Biri kadın demiş bir akşam 
Türlü işler açmış başına.

Biri çingenedir keman çalar kahvede 
Biri oyuncudur zilli maşa takınır 
Biri Trabzon’dan gelmiştir 
Durur bakınır.

Biri kaptandır poyraz yemiş yüzüne 
Marangozdur, çıraktır, demircidir. 
Biri keyfimin kâhyasıdır 
Biri bilmem necidir.

Biri şarkıcıdır Aile bahçesinde 
İyi kızdır, namusludur 
Biri türkü söyler sarhoşluk üstüne 
Gönlümüz olur.

Biri der ben vuruldum ölmedim 
Hekim gelsin sarsın benim yaramı 
Gidi kâfirin sevdası 
Can üzredir meramı.

Biri benim komşumdur 
Geceleri erkek alır koynuna 
Biri orospudur vazgeçmez 
Günahı boynuna.

Yoldan geçenler daha başka 
Bilmiyorum nereye gittiklerini. 
Ama kör çalgıcıyı tanıyorum. 
Yahut terzi kızları, hizmetçileri.

Bu kızlar niye çok güler anlamıyorum 
Ne konuşurlar akşama kadar. 
Yahut neden böyle hepsi birden 
Pencerelerden bakar.

Onların gülmelerine bayılıyorum 
Kim bilir ne güzel şeyler düşünürler 
İlahi terzi kızlar 
İlahi hizmetçiler.

Tophaneden çıktım yola selamet 
Girdim kahvelerden birine 
Ben bu şiiri böyle duydum söyledim 
İnsanlar üzerine.

İlhan Demiraslan




Yorum Yapmasam Olmaz :)