TUNA KIYISINDA / ENİS BEHİÇ KORYÜREK – ŞİİR

Tuna Kıyısında

Evimden uzakta, annemden uzak; 
Kimsesiz kalmışım yad ellerinde. 
Bir vefa ararım kalbe dolacak 
Gurbetin yabancı güzellerinde. 

Tuna’nın üstünde güneş batarken 
Sevgili yurdumu andırır bana. 
Bir hayal isterim Boğaziçi’nden 
Bakarım “İstanbul!” diye her yana.

İstanbul! Ey sedef mehtaplarından 
Hülya gözlerime ilk ışık veren! 
Buranın ufkunda yanıp tozlanan 
En munis renge de biganeyim ben. 

Ah, orda renklerin -şark güneşile 
Naz eden- sihirbaz ahengi vardır. 
Bu akşam yurdumu andırsa bile 
Ah, orda akşamın bin rengi vardır.

Enis Behiç Koryürek




Yorum Yapmasam Olmaz :)